Blog

Bir konuşma yaparken aynı anda kendinizi dışarıdan izliyormuş gibi olabilirsiniz: Sesim nasıl çıktı, yüzüm nasıl göründü, yeterince ilgili miydim? Bir karar verirken ne istediğinizden önce

Birisi yaptığınız işi beğendiğini söyler ve siz hemen eksiklerini anlatmaya başlarsınız. Arkadaşınız görünüşünüze iltifat eder; “Yok canım, hiç öyle değil” dersiniz. İçten bir teşekkür etmek

Yeni bir işe, kursa veya arkadaş grubuna girdiğinizde çevrenizi tanımaya çalışmanız doğaldır. Ancak dikkatiniz kısa sürede “Kim daha rahat konuşuyor?”, “Ben neden onlar kadar bilgili

Bir masada birçok kişiyle otururken, iş yerinde gün boyu insanlarla konuşurken veya aile buluşmasında herkes yanınızdayken yalnız hissedebilirsiniz. Dışarıdan bakıldığında sosyal bir hayatınız vardır; içeride

Birinin kısa cevabı, toplantıda size bakmaması veya bir davetten geç haberdar olmanız, zihninizde hızla aynı sonuca bağlanabilir: “Beni sevmiyorlar.” İnsanların sizi sevmediğini düşünmek bazen gerçek

Sohbet sırasında her şey olağan görünür. Eve dönerken ise tek bir cümle zihninizde büyümeye başlar: “Keşke bunu söylemeseydim.” Ses tonunuzu, yaptığınız şakayı veya birkaç saniyelik

Mesajı gönderirsiniz; birkaç saniye sonra aynı cümle başka türlü görünmeye başlar. Nokta fazla sert, cevap fazla kısa veya şaka gereğinden samimi gelmiş olabilir. Henüz karşı

Bir işi bitirmiş olsanız bile göndermeden önce tekrar tekrar kontrol ediyor olabilirsiniz. Küçük bir hata, yalnızca düzeltilmesi gereken bir ayrıntı gibi değil, hakkınızda olumsuz bir

Telefon geldiğinde dinlenmeye hazırlanıyorsunuzdur. Aileniz bir ziyaret, iş veya yardım ister; aslında zamanınız yoktur ama ağzınızdan yine “Tamam” çıkar. Görüşme bittiğinde öfke, yorgunluk ve suçluluk

Bir karar vermiş olabilirsiniz; fakat anneniz veya babanız “Doğru yapmışsın” demeden içiniz rahat etmez. Yeni bir işe başlamak, bir ilişkiyi sürdürmek, evde değişiklik yapmak ya